"بسم رب المهدی"
امام صادق (ع): اگر او را درک میکردم تمام عمر به او خدمت میکردم.
غیبت نعمانی، باب13، ح46، ص252
***************************
قران کریم میفرماید: "صبغه الله و من احسن من الله صبغه" رنگ الهی بگیرید و چه چیز از رنگ الهی داشتن نیکوتر است؟
میتوان گفت وظایف منتظران چیزی جز "رنگ خدایی داشتن" نیست که به برکت انتظار در جای جای زندگی فردی واجتماعی آنها جلوه گر می شود
به راستی اگر فرمانروای ملک.مهربانی و امیر کاروان مهرورزی تو را به عنوان سربازی شایسته برای خیمه ایمان خواسته باشد و حضور تو را در سنگر حق، انتظار کشد چگونه خواهی بود؟ آیا باید تکالیفی را بر تو تحمیل کنند که چنین و چنان باش و این کار و ان کار را انجام ده یا تو خود راه انتظار را شناخته ای و برای همان مقصدی که برگزیده ای گام خواهی زد؟
کتاب نگین آفرینش، صفحه 106
**********************************
نهایت آرزوی منتظران آن است که در برپایی دولت مهدوی و حکومت عدل جهانی سهمی داشته باشد و افتخاریاوری و همراهی آخرین حجت حق را به دست آورند؛ ولی مگر نیل به چنین سعادت بزرگی جز با خودسازی و وآراستگی اخلاقی میسر است؟!
نگین آفرینش
************************************
امام صادق (ع): هرکس دوست دارد از یاران قائم (ع) باشد باید منتظر باشد و در حال انتظار به پرهیزگاری و اخلاق نیکو رفتار نماید.
غیبت نعگانی، باب11، ح16، ص 207
****************************
به راستی وقتی امام مهربان امت همیشه و همه جا به حال شیعیان خود نظاره دارد ولحظه ای آنها را از یاد نمی برد ایا رواست که دلدادگان روی او به دنیا و تعلقات آن سرگرم شوند و از آن عزیز غافل و بی خبر بمانند؟! یا راه و رسم دوستی و محبت آن است که درهمه حال او را بر خود و دیگران مقدم بدارند ؟ و وقتی بر سجاده دعا مینشینند از اوآغاز نمایند و برای سلامتی و فرج آن حضرت دعا کنند که آن بزرگوار خود فرمود: برای تعجیل فرج بسیاردعا کنیدکه فرج شما در همان است"
کمال الدین، ج2، باب 45، ح4 ، ص 237
*****************************
دعا براى فرج امام زمان ارواحنا له الفداء به عنوان يك وظيفه و تكليف در عصر غيبت، در روايات بسيارى مورد تأكيد قرار گرفته است. پيامبر اكرم صلی الله علیه و آله و سلم و برخى از امامان بزرگوار علیه السلام، به چنين دعا كردنى امر فرموده اند و حضرت ولى عصر ارواحنا له الفداء نيز نه تنها شيعيان خود را به دعاكردن براى تعجيل فرج فرمان داده اند، بلكه كثرت دعا را از آنان خواسته اند.( كمال الدین ، ج 2،ص 485)
...............................................................................................................................................................................
...............................................................................................................................................................................
یاد کردن حضرت
از وظائف مؤمن منتظر، يادكردن امام عصر ارواحنا له الفداء ، در همه زمان ها و مكان ها - در حد مقدور- است؟ به ويژه در روزها و ساعات مخصوص آن حضرت مانند: روز جمعه، نيمه شعبان، شب هاى قدر و پس از نمازهاى يومیه. بهترين صورت ياد حضرت، آن صورتى است كه دل و روح مؤمن در تسخير ياد آن حضرت باشد.
ياد و ذكر آن حضرت در هر حال و در هر صورتى، ذكر و ياد خداوند متعال است. (كا فى ج 2، ص 493. 2 )
*********************************
محبوب كردن حضرت
از تكاليف بندگان در عصر غيبت، محبوب كردن حضرت مهدى ارواحنا له الفداء در ميان مردم است. به دلالت عقل، هركس محبتش واجب و نيكو است، سزاوار است او را محبوب كنيم. (مكيال المكارم ج2 ص 205 (ترجمه سيد مهدى حائرى قزوينى)
در روايتى آمده است: خداوند رحمت كند بنده اى كه ما را نزد مردم محبوب نمايد و ما را در معرض دشمنى و كينه توزى آنان قرار ندهد. (كافى، ج 8 ص 229)
**************************
محبت و عشق به آن بزرگوار
. زَمَحشَرى در تفسير آيه: قل لا اسئلکم علیه اجرا الا المودة فی القربی ، ( سوره شوری آیه 23) اين حديث را نقل مى كند:
رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: هركه با دوستى آل محمد بميرد، شهيد مرده است؟ بخشوده از عذاب مرده است.
هركه با دوستى آل محمد بميرد، فرشته مرگ او را بشارت مى دهد و سپس منكر و نكير نيز او را به بهشت بشارت مى دهند.
هركه با دوستى آل محمد بميرد او را معزز و محبوب به سوى بهشت مى برند. آنگونه كه عروس را معزز و محبوب به خانه داماد مى برند.
هركه با دوستى آل محمد بميرد، خداوند قبر او را زيارتگاه فرشتگان رحمت قرار مى دهد . هر كه با دشمنى آل محمد بميرد، روز قيامت در حالى وارد مى شود كه بر پيشانى او نوشته است: مأيوس از رحمت خدا هر كه با دشمنى آل محمد بميرد، كافر مرده است. هركه با دشمنى آل محمد بميرد، بوى بهشت را استشمام نمى كند.( قسمتی از زیارت جامعه کبیره)
در روايتى كه شيخ كلينى ، به اسناد خود از امام صادق علیه السلام، نقل مى كند، آمده است: ما اساس هر خوبى و خيرى هستيم و هر چه نيكى است از فروغ ماست... و دشمنان ما، ريشه و اصل هر شر و بدى هستند. و هر چه پليدى و زشتى است از شاخه هاى شجره خبيثه آن هاست .. بنابراين دروغ گفته است كسى كه پنداشته است كه با ماست، در حالى كه او به گواهى اعمال زشتش وابسته به فروع غير ماست از پيوند خوردگان به درخت ناپاک دشمنان ماست.( كافى ج 8 ص 243)
********************************
صبر كردن بر اذيت و تكذيب و ساير محنتها
برادرم! بدان كه خداوند - تبارك و تعالى - بندگان خود را در زمان غيبت ولیش با انواع محنتها و بلاها امتحان مىكند تا بد از خوب جدا شود، پس درجات خوبان را بالا برده، و پليدان را بعضى با بعض ديگر درآميزد و با هم گرد آورد، آنگاه همه را در آتش دوزخ بيفكند، و خداى عزوجل فرموده است: ما كانَ اللَّهُ لِيَذَرَ المُؤْمِنِينَ عَلى ما أَنْتُمْ عَلَيْهِ حَتّى يَمِيزَ الخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّبِ؛ (سوره آلعمران، آيه 179) خداوند مؤمنان را بر اين حال كنونى كه مؤمن و منافق به هم مشتبهند وا نخواهد گذاشت تا اينكه پليد را از پاكيزه جدا سازد...
امام صادقعليه السلام در خبر صحيح طولانى كه در روضه كافى روايت آمده به حُمران چه فرموده است، حمران از آن حضرت پرسيده بود: اينان بنى العباس تا كى سلطنت مىكنند؟ يا كى از آنها راحت مىشويم؟ امام صادقعليه السلام فرمايد: بدو گفتم: آيا نمىدانى كه هر چيزى را مدّتى هست؟ گفت: چرا. گفتم: آيا تو را سود مىبخشد كه بدانى اين امر هرگاه فرا رسد از يك چشم برهم زدن زودتر آيد! همانا اگر حال و وضع آنها را نزد خداى عزوجل بدانى كه چگونه است، خشم تو نسبت به آنان بيشتر مىشد و اگر تو با تمامى اهل زمين كوشش نمايند كه آنان را به وضعى بدتر از آنچه در آنند - از گناه و جرم - درآورند نخواهند توانست، پس شيطان تو را نلغزاند و پريشان ننمايد، زيرا كه به راستى عزّت از آن خداوند و رسول صلى الله عليه وآله وسلم و مؤمنين است، ولى منافقان نمىدانند، آيا نمىدانى كه هر كس منتظر امر ما باشد و بر آنچه از اذيّت و ترس مىبيند صبر كند، فرداى قيامت در گروه ما خواهد بود... .( روضه كافى، 37)
صبر در زمان غيبت امام بر چند گونه است؛ از جمله:
1- صبر بر طول غيبت، به اينكه از شتابزدگانى كه به سبب طولانى شدن غيبت دلهایشان قساوت مىگيرد نباشد، كه شتابزدگان در مورد امام به ترديد افتند.
2- صبر كردن مؤمن بر آنچه از آزار و استهزاء و تكذيب و مانند آنها از مخالفين خود مىبيند.
3- صبر بر اقسام بلاها و محنتهايى كه بر او وارد مىشود، كه بعضى از آنها در آيه شريفه ياد گرديد، خداى تعالى فرمايد:
وَلَنَبْلُوَنَّكُمْبِشَيْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَ الْجُوعِ وَ...
4- صبر بر آنچه از گرفتارى مؤمنين به دست معاندين و آزار مخالفين نسبت به ايشان مىبيند، در صورتى كه نتواند آنها را خلاص كند و از ايشان دفاع نمايد، كه در اين حال وظيفه او صبر و دعا كردن است و اقسام ديگر صبر كه مؤمن هنگام ابتلا در مىيابد.
درخواست صبر از خداى تعالى
يعنى از وظايف مؤمن آن است كه در زمان غيبت از درگاه خداوند عز و جل بخواهد كه او را در مواقعى كه وظيفهاش صبر كردن است به او توفيق دهد.
www.montazar.net
www.mahdidlan.LXB.ir
………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………
نظرات شما عزیزان: